Systemy solaryjne - PODARUNEK OD SŁOŃCA 
Przy przechodzeniu promieniowania słonecznego przez atmosferę ziemską przy bezchmurnym niebie, stopień przenikania promieniowania mieści się w granicach 40-60%. Gdy słońce znajduje sie nisko nad horyzontem zimą, a także rano i wieczorem w dni letnie, dłogość
drogi w warstwach atmosfery ziemskiej ilega znacznemu wydłużeniu i wtedy następuje zdecydowane zmniejszenie strumienia energii docierającej do powierzchni kolektora.
Badania ilości energii promieniowania słonecznego docierającego do powierzchni Ziemi w naszych warunkach klimatycznych, przeprowadzone były przez Państwowy Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej w latach 1969-1978. Wyniki tych badań obrazuje zamieszczony wykres. Jest to średnie miesięczne natężenie promieniowania słonecznego padającego na powierzchnię poziomą.
MOC KOLEKTORA 1,2 kW przy temperaturze wody na dopływie do kolektora 14 st. C
Maksymalną moc i sprawność kolektora możemy uzyskać w danej chwili ustawiając płaszczyznę absorbera prostopadle do padającego na nią promieniowania. Spełnienie tego warunku przez cały dzień i na przestrzeni całego roku jest trudne technicznie. Takie "podążanie" kolektora za pozornym ruchem słońca wymagałoby budowy skomplikowanej, ruchomej konstrukcji wsporczej, której w powszechnym użytkowaniu nie stosuje się. W praktyce kolektory mocuje sie nieruchomo na płaszczyznach skośnych i skierowanych na południe. Dla naszych szerokości geograficznych przyjmuje się kąt odchylenia kolektorów od poziomu o około 25 st.
Obieg kolektora napełnia się płynem niemarznącym aby mógł pracować w okresie zimowym. Pracą układu kolektora słonecznego, steruje termostat różnicowy, włączający pompę obiegową przy zadawanej różnicy temperatur pomiędzy wodą w zasobniku a temperaturą medium w kolektorze.
|
;)
;)
